18 Mart 2010 Perşembe

eXe


Not:

Hopps, Quo Vadis?



Önce kitap ile ilgili "gereksiz" birkaç ayrıntıyı açıklığa kavuşturalım;

kitap ile ilgili projemden haberdar olan M.I.T. (Massachusetts Institute of Technology), E.N.M.U (Eastern New Mexico University), California State Uni. ve özellikle "Milan Bocconi Üniversitesi" gibi okullarda dersler veren, genç yaşına rağmen 30'un üzerinde kitabı olan ve geçen yıl kendisine eşlik ettiğim İstanbul ziyareti esnasında birkaç da konferans vermiş ve aynı zamanda T.R.T.'de de bir programa katılmış, birkaç kitabını da Türkçe'ye çevirmem konusunda da ricada bulunmuştu "Japon" asıllı Amerikalı "Politik Bilimler" Profesörü "Peter Baofu". "Ortadoğu, Balkanlar, Yeni İnsanın Geleceği, Postmodernizm sonrası Sanat ve Kaos" gibi konularda sayısız makalesi ve teorisi bulunan Full 'Prof. Peter Baofu'nun kitap üzerine, kitabın hem "edebi" olarak hem de "içerik" olarak 21.yy.'ın ve "Soğuk Savaş sonrası Yeni Dünya Düzeni" sürecine "özgün" bir "model denemesi" olarak "kaynaklık" etme konusundaki "bir hakem gözü ile yapılmış" analizi de kitap içerisinde yer alacaktır!


Bu gereksiz ayrıntıdan sonra başka birkaç "gereksiz" ayrıntıya devam edelim;


Peter Baofu bir kitabının, basımından önce "gözlem" için bir örneğini gönderdiği 'Francis Fukuyama'yı da daha sonra ileri bir tarihte, "iddiaya" göre gönderdiği kitaptan yaptığı alıntılardan (yine aynı iddiaya göre alıntıların yer aldığı Fukuyama kitabı; The End of History and The Last Man. Baofu'nun kitabı ise; The Future of Post Human) dolayı "intial" ile suçlayarak kendisi ile mahkemelik olma noktasına gelmiş fakat Fukuyama'nın ABD Dışişleri Bakanlığı'nda Politika Planlama Dairesinde'ki görevi ve Akademik ağırlığı nedeni ile konu ayyuka çıkmadan kapatılmış. Aktardığına göre Fukuyama'nın "The Journal of Democracy Dergisi"ndeki görevi boyunca da makaleleri sürekli olarak kesintiye uğramış ya da sansürlenmiştir.


Fukuyama, bilindiği gibi 80'lerdeki "Mısır-İsrail" ilişkilerini belirleyen önemli aktörlerden biriydi. Kendisinin "Yeni Muhafazakar düşünürlerin" sadece akademilerde değil, kamunun diğer alanlarında da görev yapmaları gerektiği konusundaki tezleri Fransız post-yapısalcı düşünür Jacques Derrida'nın kitaplarında da sıklıkla eleştirilen bir konuydu.  


"Bana göre";


Peter Baofu, genç yaşının ve enerjisinin getirdiği dinamizm ile bu noktada kendisini, "İkinci Derrida" olarak tanımlama gibi bir "durumun" içinde bulmuş fakat daha sonra Ortadoğu'daki çalkantıları kendi gözleri ile de daha yakından takip edip Doğu Üniversiteleri'ndeki konferanslara katılma fırsatı bulduktan sonra bu "cevval" çıkışları ve belki "haklı şiddetinin" altındaki "kendini kabullendirme", "kabul edilme" isteği yerini yavaş yavaş başka bir biçimde bulmuştu ama halen hedef tahtasındaki, Fukuyama'dan başkası değildi! Sanırım takındığı bu tavrın, kendisini genç yaşta Dünya çapında "Akademik bir Star" olma hayaline taşıyamaya tek başına yetmeyeceğini anlayarak, kendisine daha uzun soluklu bir kariyer çizgisi çekmişti. "Medeniyetlerin oluşumunda Küreselleşmenin önemine" işaret etmenin de entelektüel bir bedeli vardı elbette. Çünkü "Küresel" düşünüp "Yerel" davranmak, küreselleşmenin gerçekleri ile bağdaşmayacak ve bu, oyunun? kurallarına ters düşecek bir jest, bir tutum olurdu! Zaten 40 yaşında 30 kitabı olan bir düşünürün 10-15 yıl sonra istediği yerde olması da "sürpriz" değil, "doğal" bir durum olacaktı görünüşe göre, "söz"ün "alamet-i farikasını" da "unutmadan", "yadsımadan!".


( Bunlar da başka hiçbir yerde olmayan, işin "magazinel" ve "gereksiz" ayrıntıları olsun...)